Polska w obiektywie • zdjęcia Polski • madeinPolska.org

madeinPolska.org · Beskidy Wschodnie · Warowny Zespół Klasztorny Karmelitów Bosych w Zagórzu

Nawigacja

Kategorie:

Najnowsze artykuły:

Ostatnio komentowane:

Polecamy

Fotografia:

Fotografia przyrodnicza i podróżnicza » Fotografia przyrodnicza
Fotograficzny blog » Blog o fotografii
Fotografie z opuszczonych miejsc » Opuszczone miejsca

Budownictwo

Ekologia, energooszczędność » Ekologiczny dom

Marketing internetowy

SEO i SEM » SEO blog
Usługi informatyczne » Informatyk Poznań

Rozrywka:

Największe Polskie forum dyskusyjne o serii Fallout » Fallout 3

Inne:

Sale na wesele, sale weselne » Dom weselny
Biznes, biznesplan, własna firma » Pomysł na biznes

Wiadomości

Najnowsze informacje z kraju:

» Teraz garnki i różowa obecność
Pod krzyżem na Krakowskim Przedmieściu byli już: Elvis Presley, szturmowcy z Gwiezdnych wojen oraz wyznawcy Niewidzialnego Różowego Jednorożca... - więcej: gazeta.pl
» Apel pod krzyżem
Wiceprzewodniczący SdPl Bartosz Dominiak apeluje do prezydent stolicy Hanny Gronkiewicz-Waltz o działania, które doprowadzą do przeniesienia krzyża sprzed Pałacu Prezydenckiego do kościoła.... - więcej: gazeta.pl
» Lubuskie: tym razem Nysa
Wielka woda nadeszła w weekend nie Odrą, lecz Nysą Łużycką. ... - więcej: gazeta.pl
» Szybkie wyjście z Afganistanu? Receptą są komandosi
To oni i instruktorzy wezmą na siebie ciężar misji zamiast regularnego wojska, które i tak siedzi w bazach - to sposób MON na wycofanie w najbliższych latach naszego kontyngentu z Afganistanu... - więcej: gazeta.pl

Warowny Zespół Klasztorny Karmelitów Bosych w Zagórzu

Zespół klasztorny stanowiący niegdyś obronną fortyfikację, wzniesiono na wzgórzu zwanym "Mariamontem" na początki XVIII wieku. Ufundowany został przez Jana Franciszka Stadnickiego, właściciela Leska, w podzięce za ocalenie życia w wojnie północnej. Już w 1711 roku w klasztorze zamieszkali zakonnicy, a do 1730 roku ukończono budowę całego zespołu. Mury obronne wraz z fortyfikacjami powstały w latach następnych.

Projekt architektoniczny założenia przypisywany jest Tylmanowi z Gameren. Zespół klasztorny stanowił nieregularne założenie wieloboczne, którego zasadniczym trzonem były budynki kościółka i klasztoru. Klasztor zgrupowany był wokół czworobocznego wirydarza, otoczonego krużgankami. W jego narożniku znajdowała się baszta. W części zachodniej założenia. Przy klasztorze mieścił się dziedziniec gospodarczy z zabudowaniami, studnia i brama. Ta część była oddzielona murem od dziedzińca głównego przed kościołem. W murze zachodnim dziedzińca głównego znajdowała się brama wraz z pomieszczeniem dla furtiana i częścią mieszkalną, w sąsiedztwie - budynek foresterium. Poza murami obronnymi znajdował się szpital.

W czasach świetności konwentu, w połowie XVII wieku, klasztor zamieszkiwało 24 zakonników. Ich spokój został zakłócony w 1772 roku przez konfederatów barskich. W czasie działań wojennych, które nie ominęły tych ziem, zabudowania zespołu uległy zniszczeniu w wyniku pożaru. Z trudem zdołano odbudować klasztor, jednak nigdy już nie powrócił on do swej świetności. W 1822 roku wybuchł drugi pożar, który zniszczył kościół i klasztor. Wystrój kościoła i zakrystii zawdzięczano Annie Stadnickiej, córce fundatora. Ofiarowała ona na ten cel swoje klejnoty i srebra. Do dzisiaj mimo działania niekorzystnych warunków atmosferycznych, zachowały się fragmenty ołtarzy malowanych w technice fresku mokrego.

Decyzją rządu, w 1831 roku konwent został zniesiony, a majątki i legaty przeszły na skarb państwa. I przez prawie 180 lat zniszczony i opustoszały zespół pozostawał bez opieki. Jedynie na krótki czas powrócili doń karmelici i podjęli trud odbudowy. Były to lata pięćdziesiąte XX wieku.

W roku 2000, staraniem władz miasta Zagórza, zespół klasztorny stał się własnością gminy. Rozpoczęto pracę zabezpieczające najlepiej zachowanych ruin kościoła. Prace prowadzone są przez podkarpackiego, wojewódzkiego konserwatora zabytków przy wsparciu finansowym województwa podkarpackiego, fundacji karpackiej oraz gminy Zagórz.

Legendy

Według miejscowych przekazów duch rycerza w zbroi ukazuje się na murach klasztoru, towarzyszy mu widmo zakonnika, który na polecenie władz austriackich miał podpalić klasztor i teraz pokutuje z swoje winy. Istnieje również legenda mówiąca, że podziemia klasztoru łączą się z lochami leskiego zamku podziemnym tunelem, wykopanym pod rzeką Osławą. Ostatnio po szczycie jednej z odbudowanych wież dumnie przechadza się świetlista postać prawowitego strażnika ruin, legendarnego mnicha. Można w księżycową noc poczekać w ruinach, a nuż usłyszy się chrzęst zbroi.