Srebrna Góra
Srebrna Góra (do 1945 Silberberg) – to wieś w Polsce, która położona jest w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Stoszowice.
Miejscowość tą charakteryzuje zabudowa małomiasteczkowa, która rozciąga się wzdłuż stromej doliny; prawa miejskie uzyskała w 1536 r. na mocy przywileju księcia ziębickiego, po przejęciu przez władze polskie w 1945 r. nie została już jednak zakwalifikowana do rzędu miast. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.
Położona jest na wysokości od około 400 m n.p.m. do około 600 m n.p.m. (najwyższe wzniesienie - Góra warowna 686 m n.p.m.) w głębokiej, wąskiej dolinie oddzielającej Góry Sowie od Gór Bardzkich, gdzie od początku XVIII wieku wydobywano srebro. Nad Srebrną Górą i Przełęczą Srebrną wznosi się potężna Twierdza Srebrnogórska strzegąca przejście przez przełęcz do Kotliny Kłodzkiej, składająca się z sześciu fortów oraz szeregu leśnych umocnień i bastionów, jeden z najciekawszych obiektów architektury militarnej w Polsce, znacznie większa od twierdzy kłodzkiej, wybudowana przez Fryderyka II po Wojnie siedmioletniej. Jest to największa górska twierdza w Europie.
Nieopodal Srebrnej Góry znajdują się również ślady wybudowanej na początku XX w. trasy sowiogórskiej kolejki zębatej. Najciekawszy jej odcinek biegnie pomiędzy dwoma ogromnymi wiaduktami - zastosowano tam trzecią szynę wspomagającą lokomotywę na trudnych podjazdach. W latach 20. i 30. ubiegłego wieku wskutek wielkiego kryzysu kolejka została zlikwidowana.
Kolej Sowiogórska (także: kolejka sowiogórska), (niem. Eulengebirgsbahn) - nazwa dawnej normalnotorowej linii kolejowej prowadzącej z Dzierżoniowa przez Pieszyce, Srebrną Górę, Przełęcz Srebrną, Wolibórz, Słupiec do Ścinawki Średniej. Niekiedy tą nazwą określany jest jedynie jej górski odcinek ze Srebrnej Góry do Woliborza, na którym miejscami zamontowana była dodatkowa szyna zębata.
Budowniczym kolei była spółka akcyjna Eulengebirgsbahn AG zu Reichenbach, powołana (w lipcu 1899) specjalnie do realizacji tego przedsięwzięcia. Należały do niej: przedsiębiorstwo kolejowe Lenz & Co, pruski skarb państwa, powiat dzierżoniowski, inne miejscowości leżące na trasie kolei oraz osoby prywatne.
Projekt trasy opracowano w latach 1895–1896. Miała ona służyć przede wszystkim jako atrakcja turystyczna, lecz także na potrzeby transportu węgla z kopalń w Słupcu i Nowej Rudzie do Dzierżoniowa. Pierwsze prace rozpoczęto już w 1897. Roboty ziemne rozpoczęto 12 września 1899, a linię kolejową oddawano do użytku w kilku etapach:
- 1 czerwca 1900 - odcinek Dzierżoniów – Pieszyce Górne,
- 1 października 1900 - przedłużenie do Bielawy,
- 12 grudnia 1900 - przedłużenie do Srebrnej Góry,
- 5 sierpnia 1902 - odcinek Srebrna Góra – Ścinawka Średnia,
- 1 grudnia 1903 - przedłużenie do Radkowa i kamieniołomów (ten 9,5 km odcinek nazwano Heuscheuergebirgsbahn – Koleją Stołowogórską).

























Komentarze (10) 22.09.2008. 22:25